1005,5: 15 najlepszych płyt połowy 2011 r.

15. John Maus: We Must Become the Pitiless Censors of Ourselves
Nie tak dobry jak chciał bym, ale jak już złapie muze za.. cokolwiek można muze złapać, nie puszcza (via “Cop Killer” i  “Head For The State”).

14. Radiohead: The King of Limbs
Wciąż fajna, anty-fanowska płyta. Ani się nie pogarsza, ani się nie polepsza z czasem.

13. Ricky Eat Acid: Haunt U Forever >>
Z samplujących artystów zawsze miałem słabośc od tych nadużywających przesterow i brzmiących na wskroś amatorsko.

12. Beastie Boys: Hot Sauce Committee Part Two
Nie wiem jak oni to robią, ale puchar sie jarzy jak nie wiem co przy tym teoretycznie wtórnym i przegadanym albumie. Bogi jakieś.

11. Tim Hecker: Ravedeath, 1972 >>
Śliczny, choć jak zwykle z Heckerem jakoś nie mam nawyku do niekończącej się repetycji tego dzieła.

10. The Cars: Move Like This
Zmietli. A dziadki.

9. DannielRadall: Pardo >>
Emulatoropop w swojej najlepszej kreacji.

8. Je Suis France: Lets Give ‘em Something to Talk About
Niby składak, niby odgrzewane kotlety, ale jak idealnie ze sobą współgra.

7. Gatto Fritto: Gatto Fritto >>
Trochę indie-densu żeby nie było że się wywższam.

6. Sea Oleena: Sleeplessness >>
20 lat laska. Nie mam pytań.

5. Kevin Greenspon: Ad Seg >>
Zmiótł. Z The Cars powinni otworzyć firme sanitarną.

4. Peaking Lights: 936 >>
Mój kolega ma kilka firm, wielki samochód i zmienia mieszkania co pół roku, a to jest pierwszy album jaki mu puściłem, który polubił. O co z tym chodzi?

3. Ming Ming Dance Company: Ultrameta OK >>
30 minut pętli z ostatnich 2 minut “Windowlickera”.

2. Toro Y Moi: Underneath the Pine >>
Aja na XXI wiek.

1. Bullion: You Drive Me to Plastic >>
Wokabulacja legnie przy ogromie tej płyty. To jeszcze będzie klasyk.